تاریخچه ی رنگ های مصنوعی در فرش

فروردین, ۱۳۹۷ بدون نظر آموزش ها

با گسترش صنایع نساجی و فرش، نیاز به تولید رنگ های شیمیایی احساس می شد که ارزان تر، به آسانی قابل دسترسی بود و می توانست رنگ های متنوعی بسازد .این رنگ های مصنوعی در نیمه ی دوم قرن ۱۹ در ایران و آناتولی وارد شدند. اولین رنگ توسط Perkins کشف شده و در بازار در سال ۱۸۵۶ ظاهر شد. پس از آن، در سال ۱۸۶۹، ترکیب Alisarine (مواد رنگی موجود در خمیر ریشه گیاه) توسط دو دانشمند آلمانی Graebe و Liebermann، تولید شده است. در سال ۱۸۹۷، Indigo مصنوعی، توسط شیمیدان آلمانی Bayer کشف شد و به صورت تجاری در بازار عرضه شد. این رنگ های مصنوعی برای نخ های فرش نا مناسب بود زیرا این رنگ ها را بصورت خام تولید می کردند که به فساد سریع منتهی می شد. محو رنگ برخی از رنگ های شیمیایی در تماس با نور یا آب باعث ایجاد تصوراتی نامطلوب شد و برخی اعتقاد داشتند که تمام رنگ های مصنوعی هنگامی که با این عناصر مواجه می شوند واکنش مشابهی دارند. در واقع، به جز رنگ های آنیلین، رنگ های مصنوعی دیگر در مقایسه با رنگ های طبیعی، اغلب واکنش قوی تری نسبت به نور و آب نشان می دهند.
در سال ۱۹۰۳، حکومت ایران قوانین سختگیرانه ای را اجرا کرد که استفاده از این رنگ ها را ممنوع کرد. این اقدامات اثربخشی را به اثبات رسانده است و بافت های ایرانی به استفاده از رنگ های طبیعی (معدنی) بازگشتند تا اینکه رنگ های کرومی قابل اطمینانی در بازار سال حدود ۱۹۲۰  ظاهر شدند.
در طول ۵۰ سال گذشته یا بیشتر، رنگهای قابل اعتماد بیشتری در طیف گسترده ای از رنگ و سایه در بازار جهانی ظاهر شده است.

 

Tags

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *